27 workers 1129-270

Stem - Linking your future

Ons profiel

Tech-toppers kiezen voor duurzaam

Tech-toppers kiezen voor duurzaam

180501Kop_FD_Technisch_Talent_Kiest_Voor_Duurzaamheidwoensdag 09 mei 2018

‘Technisch talent bedankt voor carrière bij Shell en kiest voor duurzame bedrijven.’ Dat is de strekking van een artikel dat in de week van 1 mei door FD-online geplaatst werd. En waar zelfs het NOS-journaal op inhaakte. Dit biedt kansen aan technische bedrijven die duurzaamheid hoog in het vaandel hebben staan.

Door heer Willem de Vries

Maar het aantal bedrijven dat echt al goed op weg is met duurzaamheid is beperkt, blijkt uit recent onderzoek. Slechts 14,6% van de ondervraagde bedrijven vindt dat er grote stappen gezet zijn. Prof. Dr. Jan Jonker (Radboud Universiteit) is stelliger in een reactie op dit onderzoek: “Nee, er is nog geen sprake van grootschalige verduurzaming.”

“Duurzaamheid blijft nog hangen op microniveau”, laat Jonker in hetzelfde artikel weten. “Tientallen leuke en uitdagende initiatieven. Die wel laten zien hoe een duurzame/circulaire economie er uit kan zien. Maar ze zetten nog geen zoden aan de dijk.”

Diverse redenen
De uitdagingen waar we in Nederland - maar ook in de wereld – voor staan zijn groot. En de ambitie is hoog om al op relatief korte termijn aansprekende resultaten te boeken op het gebied van energietransitie, CO2-reductie en hergebruik van materialen; ‘de triple-transitie opgave’ zoals Jan Jonker beschrijft in een publicatie van april 2018 van zijn hand.

Denk maar eens aan het stopzetten van de gaswinning in Groningen (2030). Het klimaatakkoord van Parijs dat in 2020 ingaat met als ambitie: een reductie van de CO2-uitstoot met 80 tot 95% in 2050. En het gebrek dat er nu al is aan bepaalde grondstoffen. Dat terwijl in tal van organisaties nog helemaal geen engineering plaatsvindt die uitgaat van hergebruik van materialen.

Er zijn dan ook diverse redenen te noemen waarom duurzaamheid/circulariteit anno 2018 feitelijk nog in de kinderschoenen staat:

  1. we opereren nog volop in een lineaire economie – die ook nog eens goed presteert op dit moment;
  2. die huidige overheersende economische orde is daarbij juridisch, financieel en fiscaal niet ingericht op circulariteit;
  3. er wordt nog onvoldoende in (duurzame) kringlopen gedacht en al helemaal niet in duurzame businessmodellen;
  4. bedrijven denken daarbij ook nog eens dat duurzaamheid/circulariteit duurder is en er niet of onvoldoende mee valt te verdienen.

Niet op zichzelf staand
Duurzaamheid en circulariteit bieden ook kansen. Zo schreeuwt de energietransitie om ontwikkelingen die ons onafhankelijk maken van fossiele brandstoffen voor de nog steeds toenemende vraag naar energie. Met kansen voor bedrijven die op het gebied van opwekking, opslag en transport initiatieven ontwikkelen. Maar de aansprekende voorbeelden zijn nog beperkt.

Elon Musk ligt met Tesla momenteel eerder onder het vergrootglas door de maandelijkse verliezen en tegenvallers in de productie, dan dat hij in de spotlights staat vanwege het succes.

Dichter bij huis is het Nederlandse Mud Jeans - dat een businessmodel bouwde rond het leasen van spijkerbroeken - nog lang niet de ‘circulaire Levi’s van deze wereld’. En heeft het eveneens Nederlandse bedrijf achter Fairphone sinds haar oprichting in 2006 het respectabele aantal van 165.000 mobieltjes verkocht. Maar daarmee staat het ver in de schaduw van de jaarlijkse afzet van miljoenen smartphones door Apple, Samsung en andere aanbieders (in Q1-2018 werden in totaal 334.3 miljoen smartphones wereldwijd verkocht) .

De overeenkomst tussen Tesla, Mud Jeans en Fairphone is echter dat duurzaamheid niet een op zichzelf staand issue is binnen de organisatie. Er schuilt een visie en missie van de founders achter, met eveneens een duidelijk duurzaamheidsbeleid. En ook een businessmodel dat daarop aansluit.

Dat van Fairphone staat ook gewoon op hun website en is gericht op een langdurig gebruik (langer dan gebruikelijk) en uiteindelijk een terugnameprogramma voor gebruikte toestellen.

Dit alles start met het duurzaam ontwerpen van de Fairphone:

  • modulair;
  • gericht op eenvoudige reparatie;
  • frequente updates van software;
  • en een retourprogramma voor hergebruik of uiteindelijk recycling (zoveel als mogelijk – maar dat nog niet 100% valt te garanderen; daar zijn ze ook eerlijk over op hun site).

Daarnaast streeft Fairphone naar:

  • gebruik van eerlijke materialen;
  • produceren onder goede werkomstandigheden.

Kansen
Criticasters zien wellicht direct ‘hun gelijk’ in bovenstaande voorbeelden: ‘er zijn dus nog niet zoveel initiatieven en de bedrijven die duurzaamheid als bedrijfsbeleid hebben geadapteerd zijn zeker nog niet heel succesvol’.

Maar nu dienen zich weer nieuwe kansen aan. Zeker voor een sector waar goed opgeleid personeel moeilijk te verkrijgen is. En de krapte op de arbeidsmarkt een grotere remmende factor lijkt te worden op het succes van de onderneming, dan de vooruitzichten op een wat afnemende economische groei. Menig technisch bedrijf kampt immers met een tekort aan medewerkers waardoor de aflevertijden oplopen. Met alle gevolgen voor de hele waardeketen.

En nu blijkt uit onderzoek dat jonge hoogopgeleide technische mensen een bedrijf met een duidelijk duurzaamheidsbeleid verkiezen boven niet-duurzame bedrijven. Dat biedt dus kansen om mensen te werven, te boeien en ze wellicht ook te binden.

Want dat laatste lijkt met jongeren van generatie-Z toch wel een extra opgave. Die kiezen niet meer voor een full-time baan en hebben andere sociaal-economische drivers dan voorgaande generaties. In hoofdlijnen de kenmerken van generatie-Z:

  • een redelijk tot goed inkomen is geen voorwaarde, daarin is bij de meeste functies toch al voorzien;
  • groeien doe je niet meer over een hiërarchische lijn maar in de breedte en vooral op persoonlijk vlak;
  • zelfstandig werken staat hoog in het vaandel en daarmee een zelfstandige onderneming (ZZP) boven het werknemerschap;
  • is zelfbewust, internet en digitalisering kennen niet veel geheimen, gaat anders met informatie om, maar heeft ook een kortere concentratiespanne;
  • is begaan met maatschappelijke thema’s en heeft verantwoordelijkheidsgevoel.

Boeien en binden.
De benadering van toekomstige medewerkers van Generatie-Z zal dus op andere gronden en fronten moeten plaatsvinden. Maar het zijn wel deze jongelui die na 1996 geboren zijn, die nu en de komende jaren de arbeidsmarkt betreden. En het is precies die generatie, die in het het artikel in FD over de voorkeur van jonge hoog opgeleide technici dat ik in de inleiding van dit blog aanhaalde aan het woord is. En die generatie zegt dus dat ze liever kiezen voor een bedrijf dat een aantoonbaar duurzaamheidsbeleid heeft. Een opstelling die 100% aansluit bij hun maatschappelijke betrokkenheid.

Als je die mensen hebt weten te werven, dan volgt een volgende fase: hoe ga je die boeien en binden. Dat boeien is misschien nog de minst zware klus van het trio ‘werven – boeien – binden’. Want eenmaal geworven is er al een hobbel genomen en is ‘boeien’ er vooral voo zorgen dat je hen zinvolle projecten laat uitvoeren. Zinvol voor de organisatie is daarbij niet voldoende. Een project moet ook zinvol zijn voor de eigen persoonlijke ontwikkeling.

Duurzaamheidsbeleid
Er liggen dus kansen om hoog opgeleide jonge technische mensen te werven, Duurzaamheid lijkt daarbij een van de sleutelwoorden. Maar duurzaamheid mag voor die jonge mensen niet bij woorden blijven. Duurzaamheid moet verankerd zijn in de organisatie, moet dus een doel dienen en absoluut niet rieken naar ‘green washing’.

Organisaties moeten voor het verwerven van deze nieuwe instromers dan ook aantoonbaar een duurzaamheidsbeleid hebben. En op zich hoeft het niet ingewikkeld te zijn om een duurzaamheidsbeleid op te stellen. Het toepassen, uitvoeren en vooral volhouden ervan vraagt meer energie. Maar wellicht belangrijker nog: een daadwerkelijk geloof in de kansen en voordelen ervan voor mens, maatschappij, omgeving, milieu en last but not least: ook voor de organisatie.

Identiteit en imago
Het gaat in dit blog te ver om ook nog een verhandeling te houden over het verschil tussen de identiteit van een organisatie en het imago ervan. Maar kort gezegd is de identiteit dat wat je wilt zijn en uitstralen als organisatie. En het imago het beeld dat de markt over je heeft.

De identiteit van een bedrijf – of een merk -  is een strategische (marketing) keuze. Want heeft ook met positionering en het bouwen van waardeproposities te maken. En daar kun je als organisatie zelf ook keuzes in maken en sturing aan geven.

Het beeld in de markt – het imago van een bedrijf of merk - overkomt je en wordt gevormd door de waarnemingen van alle mensen die met jouw bedrijf of merk in aanraking komen.

Een beeld dat niet bij de identiteit van een organisatie of merk aansluit, is slechts hardnekkig te bestrijden. Kijk maar eens naar een merk als FIAT. Ze roesten nog steeds in de optiek van vooral niet-FIAT rijders, hoewel dat euvel feitelijk al decennia geleden is opgelost.

Dus als over een organisatie het beeld heerst dat het niet-duurzaam is, is het ook niet een kwestie van een overnight beslissing dat je wel duurzaam bent. En zoals ik hiervoor ook al heb aangegeven, is het duurzaam opereren van een organisatie niet alleen een kwestie van het opstellen van een duurzaamheidsbeleid.

Anderzijds is het ook zo dat het geen vanzelfsprekendheid is dat je er met alleen een goed imago bent. Als je in de markt bekend staat als een organisatie die duurzaamheid hoog in het vaandel heeft staan, kan dit beeld snel veranderen. Bij voorbeeld als dit beeld tegen blijkt te vallen, niet wordt aangetoond of als mensen er achter komen dat het verhaal over duurzaamheid niet klopt. Immers: een imago komt te voet en gaat te paard.

Alles is marketing
Wat heeft dit alles nu met (industriële) marketing te maken? Nou, alles. Want keuzes voor een identiteit, profilering en positionering zijn strategische keuzes die te maken hebben met de marktsegmenten en klanten die je als organisatie wilt bedienen. Hoe je ervaren wilt worden ten opzichte van andere aanbieders in de markt. Over de waardepropositie(s) die je wilt bieden en de waarde die je klanten hieraan ontlenen. En dus ook keuzes over het prijsbeleid. De wijze waarop afnemers jouw producten en diensten kunnen verwerven. Op welke wijze medewerkers bijdragen aan het bouwen van een imago dat past bij het gewenste beeld (identiteit) in de markt. Hoe de communicatie van de organisatie hierop afgestemd is. Aan welke innovaties wel en niet gewerkt wordt. En welke toeleveranciers wel en welke niet bij de set van kernwaarden van jouw organisatie passen. En dat alles is marketing.

Dat geldt dus ook voor de keuze om wel of niet een duurzaamheidsbeleid te voeren. Alles moet passen tot en met het businessmodel aan toe. En pas als dat allemaal bij elkaar past, ben je voor Generatie-Z – en wellicht ook al voor Millenials – een organisatie die daadwerkelijk in beleid en uitvoering gestalte geeft aan duurzaamheid. En dus aantrekkelijk als duurzame organisatie waarvoor ze aan de slag willen.

Werk aan de winkel
Duurzaamheid biedt dus kansen op de arbeidsmarkt om personeel te werven, te boeien en te binden. Maar daarvoor is meer nodig dan alleen benoemen dat je duurzaam bent. Het begint bij een daadwerkelijke ‘believe’ dat het invoeren van een duurzaamheidsbeleid van belang is voor mens en omgeving. En dat het uiteindelijk ook kansen biedt aan de organisatie zelf. Het opstellen van het duurzaamheidsbeleid is daarna niet meer de grootste opgave.

De grootste opgave schuilt echter in het uitvoeren van het beleid en het volhouden daarvan. De inbreng van Millenials en jonge enthousiaste Generatie-Z-ers biedt daarbij volop kansen. Maar om die te werven moet je wel de eerste stappen naar een duurzaamheidsbeleid zelf gezet hebben. En daarvoor is voor veel organisaties toch nog wel wat werk aan de winkel, dan alleen uitdragen dat je duurzaamheid hoog in het vaandel hebt staan.


Een duurzaamheidsbeleid opstellen: hoe doe je dat?


Het hoeft niet heel ingewikkeld te zijn om een goed duurzaamheidsbeleid op te stellen, dat bijdraagt aan de economische
en duurzaamheidsdoelstellngen van een organisatie. Zolang je hiervoor maar de juiste structuur en kaders hanteert
en een duurzame bedrijfsvoering bij de wortels aanpakt.

Hoe je dit doet, leer je tijdens de Catch-up van TGTHR op donderdag 7 juni.

TGTHR is onze samenwerkingspartner op het gebied van duurzaamheid. Deze Catch-up wordt ook nog eens georganiseerd met en bij STEM-relatie ARN in Tiel. STEM-relaties ontvangen € 30,-- korting op dit event over duurzaam ondernemen.

Meer informatie over deze Catch-up en om je aan te melden tref je aan via onderstaande button.


« Terug

Our Phone Number: 085-104 65 36
Close